BİR MOORTİP VERSİYONU

1/6/2009 - NİZAMÎ

Bir hikâyede işittim ki;
"Merv Ülkesinde servi gibi genc bir şehzade varmış..o diyar
halkı onun saltanat günlerini görmek için çırpınmakta imiş,
memleket zamane gibi onun aşkına tutulmuş sanki..

Şehzadenin tazeliği eskileri telâş ve kavgaya salmış..
kendisi de bu yarı uyanık fitneden korku çekermiş.

Bir gece o fitne düşüncesi ile uyumuş. Rüyasında bir
pir kendisine: "Ey yeni burçtan parlayan Ay!." demiş,
"Eskiyi yık! Ey yeni açan gül..köhneleri kır!. Ta ki bu
mülk sende karar kılsın..hayatın, huyundan daha güzel
olsun!."

Şehzade derin uykusundan uyanınca o birkaç muhalif
ihtiyarı aradan temizledi..Yenilikler kurdu, eskileri ise
toparladı. Memleket taze padişahla beraber tazelendi.

Mülkü yakınların başlarının koparılması, kötü gidişli askerin
dağılması daha hayırlıdır. Nasıl ki kurumuş dalların boynunu
vurmazsan serviden taze filizler türemez..akar suyu köküne
bağlamazsan çınar dâvaya el kaldırmaz..pınarın yolu güzelce
temizlenmezse çamurlu topraklar içinden su sızmaz..

Huylarını düzeltmek meziyyeti, seninle beraber olduğunda
kulaklarına güzel öğütler veren bir vaizdir.. bir an o kılıcı
kınından çıkar da bak! Ey doğru düşünceli insan..ona karşı
nasıl yalancılık yapabilirsin?

O nefes bir toprağın cevherinden değildir..senin toprağın
da onunla birleşmekle temizlendi. Böyle bir mürşidin önünde
her şeyini göz önüne getir..yoksa bütün bilgilerine bir kalem
çek..servetten murat ve nasip almış devletlûler, sonsuz
devleti kerem yönünden buldular.

MAHZEN-İ ESRAR